Nieuws: #feitoffabel 3 december: het EPDterug naar nieuws

ZOETERMEER-BRIEF-PATIENTENDOSSIER

Luister de uitzending terug.

Het EPD is een project met een lange politieke historie (pdf), maar in 2011 leek het definitief van de baan; de Eerste Kamer stemde unaniem tegen. Nu lijkt het EPD via een andere weg (zorgverzekeraars) toch ingevoerd te worden en hiermee herleeft het oude debat. Voorstanders stellen dat het levens kan redden, tegenstanders geven aan dat de beveiliging niet orde is.

Tijd om de feiten op een rij te zetten. We beginnen met historisch overzicht en vergelijken vervolgens het oorspronkelijke systeem met het nieuwe systeem.  Ook kijken we even over de grens.

Het elektronisch patiënten dossier, waar komt het idee eigenlijk vandaan?

Het begon in 1997, toenmalig minister van VWS Els Borst bracht de nota ‘Informatievoorziening in de zorg’ uit.

Op 1 november 2008 stuurde toenmalig minister van Volksgezondheid Ab Klink (CDA) een brief naar alle Nederlanders over de invoering van het Elektronisch Patiënten Dossier. Strekking: Het EPD zorgt dat zorgverleners beter kunnen samenwerken en hierdoor tot betere zorg leidt. EPD moet nog wel door Eerste en Tweede Kamer worden goedgekeurd en mensen die niet in EPD opgenomen willen worden kunnen bezwaar maken.

Op 19 februari 2009 stemde de Tweede Kamer in met de invoering van het EPD.

Op 5 april 2011 verwierp de Eerste Kamer unaniem het voorstel tot invoering van het EPD. Volgens de Eerste Kamer ..

November 2011,  een meerderheid in de Tweede Kamer (VDV, CDA, PvdA) wil dat minister Schippers zoekt naar manieren om het EPD toch in te voeren.

November 2012, bekend wordt dat Vereniging van Zorgaanbieders voor Zorgcommunicatie het EPD (officieel ‘Zorg­infrastructuur’) gaat invoeren.

Wat zijn de verschillen tussen het oorspronkelijke en  het nieuwe systeem?
Het nieuwe systeem is een initiatief van private partijen ‘de vereniging van zorgaanbieders’, deze zijn in eerste instantie verantwoordelijk voor het toezicht. In het oorspronkelijke systeem was dat het ministerie van VWS en zou er bij falend toezicht altijd een minister verantwoordelijk zijn. De bescherming van de gegevens vallen wel onder Wet bescherming persoonsgegevens (Wbp) en de Wet op de geneeskundige behandelingsovereenkomst (WGBO).

Het oorspronkelijke systeem ging uit van een opt-out systeem, dat betekent dat je automatisch mee zou doen. Het nieuwe systeem gaat uit van een opt-in systeem, dat betekent dat je automatisch niet meedoet en het moet aangeven indien je wel mee wilt doen.

Zijn er ook overeenkomsten?
De technische infrastructuur van het systeem is ongeveer hetzelfde. Dat is ook de reden dat beveiligingsexperts zich weer zorgen maken. Het is geen database, maar een landelijk schakelpunt (LSP) dat via een beveiligd netwerk de computers van hulpverleners met elkaar verbindt.

Hoe zit het in andere landen?

Onder andere in Duitsland, Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk, Zweden en Denemarken wordt een EPD of vergelijkbaar systeem ingevoerd. we gaan kort in op de situatie in Denemarken:

Denemarken kent een landelijk uitwisselingssysteem van medische gegevens. Dit is zowel toegankelijk voor zorgverleners als voor burgers. De overheid is verantwoordelijk voor de invoering, financiering en toezicht. Er wordt gebruik gemaakt van een opt-in systeem.

Bronnen
WRR: Het landelijk EPD als blackbox (pdf)
VN: Hoofdpijndossier
De Volkskrant: Kamer wil toch door met digitaal patiëntendossier
Rijksoverheid: Rapport ‘Onderzoek internationaal EPD’ van KPMG

 

Meer nieuws & #feitoffabel